Op zaterdag 4 maart, de dag vóór Pasen, gingen we wandelen in de omgeving van Nijmegen. We liepen de Twee Schansen-route: een tocht door het heuvelachtige landschap rond Mook en Molenhoek, met bos, heide en fijne uitzichten over de Maasvallei. De weersvoorspellingen waren vooraf niet helemaal geruststellend: er werd flink wat regen verwacht in het paasweekend. Maar we hadden geluk: juist op zaterdag bleef het tijdens de wandeling helemaal droog, met zelfs af en toe een voorzichtig zonnetje. Dat maakte het meteen lekker vrolijk en ontspannen.

De opkomst was boven verwachting groot. Naast een paar mensen die zich van tevoren hadden opgegeven, kwamen er ook nog spontaan wandelaars bij. Uiteindelijk waren we met een mooie groep van negentien mensen! We verzamelden op station Mook-Molenhoek. Met wat hapjes en drankjes erbij kwamen de gesprekken al snel op gang.

Er was een mooie mix van wandelaars: vertrouwde gezichten, nieuwkomers, en mensen die na lange tijd weer meededen. Sommige mensen stonden nog aan het begin van het nadenken over hun gender, terwijl er ook een aantal veteranen bij waren (trans mannen die hun transitie al lang geleden hebben afgerond), en iemand die na lange tijd opnieuw nadacht over een extra operatie. Het was makkelijk om met elkaar in gesprek te komen, omdat het zo interessant was om verschillende mensen te kunnen spreken.

Wandelen is ook een fijne manier om elkaar te ontmoeten. Je bent samen in beweging, zonder dat er druk op zit, waardoor de gesprekken vanzelf gaan. En tegelijkertijd ben je lekker in de natuur. Aan het einde kon wie nog energie over had (of voor wie het een eitje was ;-)) nog een extra lus lopen. En daarna kwamen we elkaar verderop weer tegen.

Al snel merkten we dat de route niet echt geschikt was voor Jochem en zijn rolstoelbike. Hij besloot deze achter te laten, wat later nog voor een bijzonder moment zorgde: bij het ophalen bleek de fiets midden in een veld met runderen te staan. Met de nodige voorzichtigheid en tact werd de “terugverovering” ingezet, terwijl de runderen het tafereel rustig gadesloegen. Gelukkig liep alles goed af en kwam Jochem mét fiets weer op het station aan.

Veel deelnemers gaven aan dat dit zeker voor herhaling vatbaar is. Sommigen grapten zelfs dat we het de week erop alweer zouden moeten doen! Het was bijzonder om te merken dat mensen van ver waren gekomen om erbij te zijn. Dat laat maar weer zien hoe belangrijk dit soort ontmoetingen zijn! Zelf heb ik nog lang niet iedereen gesproken, dus ik kijk ernaar uit om jullie snel weer te zien!

Merijn