Met zo'n 45 mensen, iedereen totaal verschillend maar allemaal ergens op het transmannelijke spectrum, gingen we het eerste weekend van mei op kamp in Stroe. Dat ligt in een mooi bosrijk gebied. De locatie heeft een hoofdgebouw dat doet denken aan een scoutingclubhuis, met eromheen een rijtje blokhutten en er stonden ook een paar tentjes. Vanwege de droogte moesten we het kampvuur dit jaar achterwege laten, maar het werd er niet minder gezellig om.

Wel of niet mee?

Serieus, ik had nog even geaarzeld of ik wel weer mee zou gaan... Ik was al twee keer eerder op weekend geweest en ik weet inmiddels al aardig de weg in het land der verwijzingen, wachtlijsten, operaties en lange herstelperiodes. Had ik het nog wel nodig nu ik de afgelopen twee jaar al best wat mensen in de community heb leren kennen?

Het antwoord bleek, toen ik er eenmaal was, overduidelijk: ja! Het werd een weekend vol openhartige gesprekken, ontspannen veiligheid, toch weer veel nieuwe concrete informatie en ervaringen die je niet op Reddit vindt en gewoon een heleboel lol met oude bekenden en nieuwe mensen. Een paar dagen onder elkaar, jezelf zijn en daar niet eens over hoeven nadenken, blijft een absolute aanrader.

Workshops en activiteiten

Wat we dan doen, zo'n heel weekend? Vrijdagavond begon rustig. Er was uitgebreid gekookt door de toegewijde kookploeg, waarna we een kennismakingsspel deden aan de hand van kaartjes met vragen. Er was, zoals bij alle activiteiten die de stichting organiseert, weer uitstekend gezorgd voor toegankelijkheid voor iedereen. Zo was er het hele weekend een tolk gebarentaal bij. De tolk en degenen die de workshops gaven behoorden allemaal zelf ook tot de doelgroep.

Zaterdag hadden we een vol programma. Er waren workshops over daten en relaties, over piemeloperaties, een boswandeling, een groepsgesprek voor 'veteranen' (mensen die hun transitie al jaren geleden hebben doorgemaakt), een stem-/zangworkshop en de workshop 'comfortabel bloot'. Je kiest steeds één van twee mogelijkheden, dus je kunt niet aan alles meedoen. Ik ben tussendoor ook even lekker zelf een eind gaan wandelen in de mooie omgeving, om mijn hoofd de tijd te geven alle indrukken te verwerken.

Zondag was er nog een spellencaroussel, een gezamenlijke afsluiting en het nodige opruimwerk. Die middag gingen we weer naar huis, enerzijds hondsmoe, anderzijds stuiterend van zoveel indrukken en fijne mensen.

Contact houden

We hadden met de mensen uit onze blokhut behoefte om de gezelligheid en saamhorigheid nog wat langer vast te houden, dus we hebben meteen een afspraak gemaakt om een paar weken na het weekend een dag met elkaar op stap te gaan, waarbij er ook nog een paar anderen aansloten. En we hebben nog steeds contact.

Dus of ik er het volgende transmannenweekend, eind augustus naar Ommen, weer bij ben? Zonder aarzelen: ja!

Yannick